Belle og Sebastian

Ragnhildur bauð mér á tónleika í gær. Hún bauð mér raunar ekki í gær, en tónleikarnir voru í gær, semsagt. Emilíana Torríní og Belle & Sebastian. Emilíana var mjög góð. Hún var raunar doldið illa undirúin, og var alltaf eitthvað að ruglast milli laga og byrjaði raunar á einu lagi tvisvar. Þar að auki byrjaði hún að tala við áhorfendurna á ensku :D En það var bara kúl.

Annars var par fyrir framan okkur sem var alveg óþolandi. Það var frekar hávaxið (allavega gaurinn) og það slitnaði ekki slefið á milli þeirra, eins og eftir farandi ljósmynd sýnir:

Eins og sést á myndinni er Emilíana ekki ánægð með þau heldur.

En tónlistin var góð og við þraukuðum. Þegar Emilíana kláraði fóru þau að ná í bjór eða eitthvað svo að við færðum okkur aðeins framar. Biðum í rúman hálftíma meðan hljóðfæri B&S voru sett á sviðið. Við vorum á frábærum stað. Kom þá ekki bara par dauðans afur. Náði að smjúga sér á ská fyrir framan okkur. Uss! Þar sem gaurinn var svona stór myndaðist hálfgert svarthol fyrir aftan hann/við hliðina á mér. Þegar troðningurinn fór að aukast þurfti ég virkilega að spyrna á móti til að lenda ekki aftur fyrir aftan parið. Í staðinn vorum við föst upp við stelpuna, sem var með tagl sem hún svipaði okkur með þegar hún sneri hausnum snöggt milli gaursins og sviðsins. Hmm. En þegar Belle byrjaði minnkaði troðningurinn aðeins og djöfull voru þau góð! Vorum á besta stað, og parið var komið við hliðina á okkur stuttu eftir að tónlistin byrjaði. Allir spiluðu á fleira en eitt hljóðfæri.

Stevie, gítarleikarinn (og bassaleikari á tímabili) var geðveikt töff gaur. Hann leit soldið út eins og Buddy Holly fannst mér. Hann kom inn í jakkafötum, og söngvarinn, Stuart, tilkynnti að þeir væru í keppni, trommarinn og hann, um hver gæti verið lengur í jakkanum. Þegar langt var liðið á tónleikana fór trommarinn úr hettupeysunni sinni. Þá spurði söngvarinn Stevie hvort honum væri ekki heitt. Hann sagði að honum væri soldið kalt og væri til í hafa trefil. (Bakið á jakkanum hans var gegnblautt af svita). Þá henti einhver trefli upp á sviðið! Hann setti hann á sig og var með hann það sem eftir var af tónleikunum.

Þau fengu svo stelpu úr áhorfendaskaranum til að leika persónu í einu laginu. Hún stóð sig vel, og hann skilaði henni aftur í skarann. Hann labbaði meir að segja alveg rétt fram hjá mér. Þermeð er hann kominn í hóp merkra manna eins og Quentin Tarantino. Þeir ættu að stofna klúbb saman.

En allavega geðveikir tónleikar, bæði hjá Emilíönu og B&S.